"Μια ζωή στο ρίσκο"

Συχνά αφήνουμε το βλέμμα μας να τρέξει στις αράδες ενός βιβλίου. Διαβάζουμε, απομνημονεύουμε, καταβροχθίζουμε όσα περισσότερα μπορούμε, γιατί νομίζουμε πως έτσι θα γίνουμε "σοφότεροι". Πως έτσι θα κατακτήσουμε τον κόσμο μα περισσότερο την ίδια μας τη ζωή. Λες: όσα πιο πολλά ξέρω τόσο πιο εύκολα θα πάω μπροστά, θα αποφύγω τους κινδύνους, τις παγίδες. Μα είναι έτσι; Δυστυχώς, μάλλον όχι. Πατώντας στη βεβαιότητα, στις γνώσεις, στις εμπειρίες, ρισκάρεις πολλές φορές και πέφτεις στην παγίδα που εσύ έστησες με τόση χάρη. (Μ.Α.)

http://youtu.be/D0APkrVmkbY

Πάλι θα ονειρευτώ....!

Πάλι κι απόψε θα ονειρευτώ. Τι κι αν χρειάζεται να ταξιδέψω μακριά; Έτσι κι αλλιώς η πόλη θα κοιμάται. Κανείς δεν θα νοιαστεί για το μεγάλο άλμα. Αόρατη σκιά στο μισοσκόταδο. Έτσι, όπως αόρατες ήταν για κάποιους οι στιγμές που χάθηκαν, μα που σημάδεψαν το μονοπάτι αφήνοντας πίσω τους αχρείαστα "ψίχουλα" της λήθης. Πάλι κι απόψε θα ονειρευτώ... αδιάφορε περαστικέ!! (Μ.Α.)

http://youtu.be/fyyoHb8p3hk

Θέλεις να παίξουμε;

- Θέλεις να παίξουμε το παιχνίδι της σιωπής;

- Θέλω...!!

- Κλείσε τα μάτια σου και άκου τη σκέψη σου.

- Είναι πολύ δυνατή, δεν την αντέχω.

- Προσπάθησε να ελευθερώσεις τα φυλακισμένα σου όνειρα. Αυτά είναι που την κάνουν ανυπόφορη.

- Και μετά; Θα πάψει να με βασανίζει;

- Μετά..., όταν τα όνειρά σου βγουν από τη φυλακή θα μπορέσεις να ακούσεις τη σιωπή.

- Εσύ την ακούς;

- Ναι, γιατί τα δικά μου όνειρα μπόρεσαν και δραπέτευσαν την ώρα που η σκέψη μου προσπαθούσε να βρει μια πιο ασφαλή φυλακή.

- Τι όμορφη μελωδία που έχει...!!!

Την ακούς κι εσύ;

- Τώρα πια την ακούω μέσα από σένα. Είσαι το όνειρο που δραπέτευσε. Σ' ευχαριστώ !!!

                       (Μ.Α.)

"Ο καλύτερός μας φίλος"

Είναι ο δρόμος στο  άγνωστο και σκοτεινό μονοπάτι; Η πορεία προς τη μεριά του γκρεμού και της χαράδρας; Η ρότα στα πέλαγα και στους αγριεμένους ωκεανούς; Η ιδέα τους τέλους, του ύψους, του βάθους; Είναι όλα αυτά που μας ωθούν στο κυνήγι της ζωής; Που χρωματίζουν καθετί ασπρόμαυρο; Αν ναι, τότε σοφά λένε πως "ο θάνατος είναι ο καλύτερός μας φίλος". Για χάρη του τολμάμε να ζήσουμε και να γευτούμε τον κόσμο όλο !!! (Μ.Α.)

Όνειρα..... όνειρα.... ! ! !

Η νύχτα πέφτει, τ' αστέρια ανάβουν δειλά ίσα για να φωτίσουν το δρόμο στις ταξιδιάρικες ψυχές, που αν και σκοτάδι δεν διστάζουν να χωθούν στον καμβά των ονείρων μας. Θεατές και πάλι τη νύχτα αυτή, κρατώντας την παλέτα των ανεκπλήρωτων πόθων, προσμένουμε το ξημέρωμα που θα ενώσει τα θέλω με την πραγματικότητά μας. Όνειρα κι απόψε..... ! ! ! (Μ.Α.)

Πάντα "κάτι" λείπει...!!

Πάντα "κάτι" λείπει...!! Οι σκιές ποτέ δεν είναι αρκετές για να γεμίσουν τα κενά που αφήνουν οι χαραμάδες της σιωπής. Χρειάζεται τρέξιμο πολύ, μας το 'χουν μάθει καλά απ' όταν ήμαστε μικροί, φορώντας τις Κυριακές τα καλά μας παπούτσια, αυτά που κρεμασμένα μας περίμεναν όλη την εβδομάδα, για να μας συνοδεύσουν στα μελαγχολικά κυριακάτικα σοκάκια. Αυτά που όσα χρόνια κι αν περάσουν θα προσπαθούν να χωρέσουν ασφυκτικά μέσα τους τα ίχνη που απέμειναν από μιαν άλλη εποχή !!! (Μ.Α.)

Ο άλλος μου εαυτός!!

Δεν είναι που κυνηγάμε σκιές μήτε που οι σκιές μάς κυνηγούν. Είναι που φώτισε η μέρα κι όλα στο φως της φαίνονται καθάρια και ζωντανά. Αφήνουμε πίσω μας ό,τι μάς θάμπωσε το χώρο μα .... πιο πολύ, ό,τι συγκλόνισε αυτό που λέμε "κρυμμένο" μας εαυτό. Πατάμε προσεχτικά μην τύχει και σκοντάψουμε σ' αυτόν τον άλλο εαυτό και στήνουμε χορό με τις ελπίδες για την καινούρια μέρα...!!!! (Μ.Α.)

Βροχή...!!!

Είσαι μέσα στη βροχή και δεν μπορείς να με δεις, να με νιώσεις.

Είσαι μέσα στη βροχή και με κρατάς...

Πάρε με ξανά κοντά στην αγκαλιά σου, εάν θες να με νιώσεις

κι άσε τα φιλιά μου αυτά να σε ζεστάνουν ξανά...

Έλα πάρε με αγκαλιά στα σκοτεινά, ξανά...

Νιώθω μόνη μου πολύ, δεν μπορώ να ζω μέσα σ' αυτό το σκότος,

έλα πάρε με αγκαλιά, όπως παλιά στα σκοτεινά, ξανά...

Είμαι μόνη μου πολύ, σ' αγαπώ πολύ και δεν μπορώ να ζήσω.

Έλα πάρε με αγκαλιά στη βροχή...!!

                      (Μ.Α.)

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά!

Το καλοκαίρι δεν τέλειωσε ακόμη κι ας φάνηκαν τα σύννεφα στον ουρανό κι ας φεύγει ο Αύγουστος. Μπορούμε να το "κρατήσουμε" κοντά μας με κάθε καλή μας διάθεση. Ο ήλιος ακόμα κι αν κρύβεται πίσω από τα σύννεφα, υπάρχει και μας κοιτά περιμένοντας να κάνουμε το βήμα προς το μέρος του, για να υποδεχτούμε τον όμορφο Σεπτέμβρη που..." Τα φύλλα ντύνονται χρυσά να ταξιδέψουν, βαλίτσες ετοιμάζουν τα πουλιά........."!!!!! (Μ.Α.)

http://youtu.be/PBUiSOuxZzI

Η ζωή δεν φυλακίζεται...

Η ζωή δεν φυλακίζεται.... Είναι έξω από τις τραβηγμένες κουρτίνες, έξω από τα κλειστά τζάμια, πέρα από το αναμμένο φως. Άνοιξε το παράθυρο και άσε την να κυλήσει ήρεμα χωρίς εμπόδια και φραγμούς. Θα λάμψει περισσότερο, θα φωτίσει κάθε σκοτεινό δωμάτιο, θα σου χαρίσει πολλές ευτυχισμένες στιγμές. Ακολούθησέ την, ξέρει πού θα σε οδηγήσει.... Στον δρόμο της καρδιάς ! ! ! (Μ.Α.)