Ο φύλακάς σου...!!!

Πορείες χαράζω ανάμεσα σε νυχτερινούς δρόμους, σε μονοπάτια, σε σκιές αστεριών. Ρίχνω απ’ τη σκόνη τους σε κάθε αχνό πάτημα, βάφω απ’ τη λάμψη τους κάθε σκοτεινή ανάμνηση. Τρυπώνω ανάμεσά τους και γίνομαι ένα μαζί τους. Έρχομαι στο παράθυρό σου και γλιστράω απ’ τις κλειστές γρίλιες του, ελευθερώνοντας λίγη από τη λάμψη μου. Φύλακας γίνομαι στα όνειρά σου για να  ταξιδέψεις σε λίμνες, σε δάση, σ’ ουρανούς και σε πελάγη…!!!! Και σαν χαράξει, σε παραδίδω στο χρυσοκίτρινο άρμα να σου ζεστάνει την όποια απόμεινε παγωμένη σχισμή !!!! (Μ.Α)

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ...!!!

Οι αναμνήσεις ξυπνάνε με ένα τραγούδι, με μία λέξη, με ένα αεράκι, με μία σκιά στον τοίχο, μια φωτογραφία. Μάθε να ζεις στιγμές, γιατί φτιάχνουν όμορφες αναμνήσεις. Οι αναμνήσεις δεν σκονίζονται !!!!! (Μ.Α.)

"ΑΓΑΠΗ"!!

Είναι φορές που μικρά και «ασήμαντα» πράγματα μας κάνουν να νιώθουμε περίσσια αγάπη για τη ζωή. Και είναι εκείνες οι στιγμές που μας οδηγούν ν’ απλώνουμε στο φως της μέρας μας στάλα-στάλα, γράμμα-γράμμα, μικρές σταγόνες πλημμυρισμένες από απλά αισθήματα, γεμάτα όμως από αυτό που το λένε ΑΓΑΠΗ!!!(Μ.Α.)

Αποχαιρετώντας το φθινόπωρο!!

Καθώς αφήνω πίσω μου τα ίχνη του φθινοπώρου, οι σκιές των πεσμένων φύλλων στη γη, αγκαλιάζουν τα συναισθήματα που κρύφτηκαν στις φυλλωσιές των δέντρων μήπως κι ο χειμώνας που πρόκειται να’ρθεί, τ’αφήσει λίγο ακόμα να ζεσταίνουν τις χαραμάδες της καρδιάς μας. (Μ.Α.)

Ευτυχία....... ! ! !

Xωρίς γεμάτη την καρδιά, η ζωή είναι άδεια!!!
Ο ευτυχισμένος άνθρωπος κάνει και τους γύρω του ευτυχισμένους!!!!! 
Και η ευτυχία υπάρχει σε κάθε μικρή στιγμή, σε κάθε μικρή αναπνοή. Δύσκολο πολλές φορές να μας φανερωθεί, γιατί η ζωή μας παίζει "παιχνίδια" και μας αναγκάζει να έχουμε ενεργό ρόλο μέσα σ'αυτά. Μα τότε είναι που πρέπει ακόμα και σαν παίχτες σε μια δύσκολη αρένα, να φτάνουμε στο τέρμα κάνοντας χρήση αυτών των μικρών αναπνοών που μας χαρίζονται πάντα για κάποιον λόγο. Ίσως είναι αυτές οι στιγμές που θα μας δώσουν τη δύναμη να προχωρήσουμε υπερπηδώντας κάθε εμπόδιο, κάθε πικρή γεύση...!!! (Μ.Α.)

Ένα γλυκό μήνυμα για όλους!!!

Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα.
‘Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς’ μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.

‘Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο.’

‘Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.

‘Το ξέρω. Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη.’

Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. Όμως οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που.’

Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο.

‘Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;’ με ρώτησε.

Η μητέρα μου είναι από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μια αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων.

‘Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί’ της απάντησα. ‘Οι δυο μας μόνοι… Τί λες;’

Σκέφθηκε λιγάκι και απάντησε: ‘Θα το ήθελα πολύ.’

Εκείνη την Παρασκευή, καθώς οδηγούσα μετά το γραφείο για να πάω να την πάρω, αισθανόμουν περίεργα. Ήταν ο εκνευρισμός που προηγείται ενός ραντεβού… Και πώς τα φέρνει η ζωή, όταν έφθασα στο σπίτι της, παρατήρησα πως και η ίδια ήταν φοβερά συγκινημένη!

Με περίμενε στην πόρτα φορώντας το παλιό καλό παλτό της, είχε περιποιηθεί τα μαλλιά της και ήταν ντυμένη με το φόρεμα με το οποίο είχε εορτάσει την τελευταία επέτειο του γάμου της. Το πρόσωπό της χαμογελούσε, ακτινοβολούσε φως, όπως το πρόσωπο ενός αγγέλου.

‘Είπα στις φίλες μου ότι θα βγω με το γιο μου και όλες τους συγκινήθηκαν’ μου είπε καθώς έμπαινε στο αυτοκίνητό μου. ‘Δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι αύριο για να μάθουν τα πάντα για τη βραδυνή έξοδό μας.’

Πήγαμε σε ένα εστιατόριο όχι από τα καλά, αλλά με ζεστή ατμόσφαιρα. Η μητέρα μου με έπιασε από το μπράτσο σαν να ήταν ΄Η Πρώτη Κυρία της χώρας.΄

Μόλις καθήσαμε, έπρεπε εγώ να της διαβάσω τον κατάλογο με τα φαγητά. Το μόνο που ΄έπιαναν΄ τα μάτια της ήταν κάτι μεγάλες φιγούρες.

Μόλις έφθασα στη μέση του καταλόγου, σήκωσα το πρόσωπό μου. Η μαμά μου καθόταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού και με χάζευε. Ένα νοσταλγικό χαμόγελο πέρασε από τα χείλη της.

‘Εγώ ήμουν αυτή που σου διάβαζε τον κατάλογο, όταν ήσουν μικρός, θυμάσαι;’

‘Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να ξεκουραστείς και να μου επιτρέψεις να σου ανταποδώσω τη χάρη’ απάντησα.

Κατά τη διάρκεια του γεύματος είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση, τίποτα το εξαιρετικό, απλά το πώς περνάει ο καθένας μας κάθε μέρα.

Μιλούσαμε για ώρες, που τελικά χάσαμε την ταινία στον κινηματογράφο.

‘Θα βγω μαζί σου την επόμενη φορά, αν μου επιτρέψεις να κάνω εγώ την πρόταση’ μου είπε η μητέρα μου καθώς την επέστρεφα στο σπίτι. Την φίλησα, την αγκάλιασα.

‘Πώς πήγε το ραντεβού;’ θέλησε να μάθει η γυναίκα μου μόλις μπήκα στο σπίτι εκείνο το βράδυ.

‘Πολύ όμορφα, σ΄ευχαριστώ. Περισσότερο κι απ΄ό,τι περίμενα.’ της απάντησα.

Μερικές μέρες αργότερα η μητέρα μου ΄έφυγε΄ από ανακοπή της καρδιάς. Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα, δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα.

Λίγο καιρό μετά, έλαβα έναν φακέλο από το εστιατόριο όπου είχαμε δειπνήσει η μητέρα μου κι εγώ. Μέσα είχε ένα σημείωμα που έγραφε:

‘Το δείπνο είναι προπληρωμένο. Ήμουν σχεδόν βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, κι έτσι πλήρωσα για δύο άτομα, για σένα και τη σύζυγό σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να αισθανθείς τί σήμαινε εκείνη η βραδιά για μένα. Σε αγαπώ!’

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τη σπουδαιότητα του να είχα πει εγκαίρως ‘ΣΕ ΑΓΑΠΩ’.

Συνειδητοποίησα ακόμη τη σπουδαιότητα του να δίνουμε στους αγαπημένους μας το χρόνο που τους αξίζει. Τίποτα στη ζωή δεν είναι και δεν θα είναι πιο σημαντικό από την οικογένεια σου. Αφιέρωσε χρόνο σ΄αυτούς που αγαπάς, γιατί αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν.

Περισσότερα: http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Blog&file=page&op=viewPost&pid=34118&fb_action_ids=514032482023072&fb_action_types=og.likes#ixzz2fbTVcIO6

Μικρά θαύματα...

Οι πιο μεγάλες μας στιγμές πολλές φορές κρύβονται μέσα σε μικρά, απλά, καθημερινά θαύματα. Το άγγιγμα ενός χεριού, η ζέστη ενός γλυκού φιλιού, το φως δυο λαμπερών ματιών, η λάμψη ενός ζεστού χαμόγελου.... είναι αρκετά για να γεμίσουν φως κι ελπίδα την άχρωμη ζωή μας!!! (Μ.Α.) 

Βουτιά στο κενό !!

Κι είναι εκείνες οι ώρες που το συναίσθημα μοιάζει καρδιογράφημα. Τη μια στιγμή ορθώνεται στα ύψη, την άλλη μοιάζει ευθεία κι άλλοτε πάλι κάνει βουτιά πιάνοντας "πάτο". Μα ο νους κι η λογική γίνονται ειδικοί και σέρνουν τη γραμμή αλλάζοντας πορεία !! Κι ως το φεγγάρι κάνει το γύρο του έτσι κι εμείς αρχίζουμε σεργιάνι στο βάθος της καρδιάς !!! (Μ.Α.)

"Νικητής" ! ! !

Δεν είναι δύσκολο να ονειρεύεται κανείς, το δύσκολο είναι να ζήσει τα όνειρά του. Να μπλεχτεί μέσα σ’ αυτά, να βουτήξει στο βάθος τους και να αναδυθεί «νικητής». (Μ.Α.)

Η άκρη του νήματος!!!

Οι ώρες που προσμένεις να φτάσεις στην...  "άκρη του νήματος",

όσο κι αν για τους άλλους φαίνονται ασήμαντες,  

είναι οι ώρες της τέλειας συγκέντρωσης στον στόχο των απροσδόκητων ευκαιριών. 

Πιάνεις την άκρη, βουτάς στο κενό

και βρίσκεσαι κυρίαρχος στην κορυφή ενός "σύμπαντος".......

στην ολοκλήρωση των ονείρων σου !!! (Μ.Α.)