Ταξίδι στη νύχτα!

Όταν αφήνω τον νου μου να ταξιδεύει, δραπετεύει στου φεγγαριού τη ράχη που «καλπάζοντας» πάνω απ’ την πόλη, νανουρίζει τα όνειρά μου !!!!! (Μ.Α.)

Ένα κυριακάτικο πρωί...

Κυριακάτικο χειμωνιάτικο πρωινό !!! Ώρες χαλάρωσης, εικόνες του παγωμένου δρόμου, ήχοι της βροχής που κυλάει, αφήνοντας τη στάμπα της σε κάθε ομπρέλα που πασχίζει να προφυλάξει τα καλά φυλαγμένα μέσα μας!! Μια στιγμή αρκεί, για να μαζέψουμε την κομμένη ανάσα και να συνεχίσουμε το δρόμο για την κυριακάτικη βόλτα φορώντας τα "καλά" μας !!!!(M.A.)

Σκέψεις και.....βάφουν!!

"Αφήνω τις σκέψεις μου ελεύθερες να ταξιδέψουν η μία πίσω απ'την άλλη, ακολουθώντας το φως που προβάλλει πίσω απ'τα σύννεφα. Κι όσο μακραίνουν και χάνονται, γίνονται χρώμα που βάφει τις ασπρόμαυρες σχισμές του νου." (Μ.Α.)

"Αγώνας δρόμου...."

-Είσαι να παραβγούμε στ'ουρανού το στερέωμα;
-Και νικητή ποιον ορίζεις;
-Όποιον μαζέψει τα περισσότερα αστέρια και μαζί τους τον βρει η αυγή!!
-Καλό δρόμο λοιπόν στης νύχτας τη στράτα!!!!(Μ.Α.)

ΧΕΙΜΩΝΑΣ..... έρχεται!!!!!!!

Κι ενώ η επίσημη ώρα του χειμώνα πλησιάζει, η φύση παίρνει την πιο γλυκιά μορφή της μέσα από γκρίζα σύννεφα και δέντρα κουρασμένα. Μα... ακόμα και τούτη τη στιγμή το χρώμα δεν την εγκαταλείπει. Κι αν στις ψυχές το γκρι κυριαρχεί, με ματιά τριγύρω μας θα φτιάξουμε τον κόσμο "μας" με χρώματα και πάλι !!!!(Μ.Α.)

http://youtu.be/XXA_QNHEvPY

Δώστε χρώμα !!!

Αν κάποιος είπε ότι δεν υπάρχει ουράνιο τόξο πλάι στον ήλιο, τότε δεν ήξερε τι σημαίνει πινέλο και τι χρώματα. Τα εργαλεία που βάφουν ό,τι άχρωμο της ζωής μας. Ας πιάσουμε δουλειά όσο ακόμη υπάρχει φως τριγύρω !!! (Μ.Α.)

Ένας ο δρόμος...!!!

Όποιον δρόμο κι αν διαλέξουμε στα σύννεφα να πάμε, εκείνος θα μας οδηγεί προς το φως του ήλιου, ακόμα κι αν κρυμμένος βρίσκεται κάπου εκεί στο βάθος. (Μ.Α.)

Σταγόνες σιωπής!!!

Σταγόνες σιωπής  στο θολό από τη βροχή τζάμι. Μια περιπέτεια η ζωή, ζωγραφισμένη  απλά όπως το μουδιασμένο δάχτυλο γλιστράει στο δακρυσμένο γυαλί, αφήνοντας πίσω του τα ίχνη απορημένων ανθρώπων που πασχίζουν να κρύψουν την γύμνια τους κάτω από ομπρέλες που διάλεξαν για ασπίδες . (Μ.Α.)

"Κουρσάρος"

Με μάτια θολά, σκεφτικά, σκοτεινά, στέκεται αντιμέτωπος με τη ρότα της σημερινής μέρας. Μέρα δύσκολη, μέρα απαιτητική, μέρα που σε άλλους δίνει κι από άλλους παίρνει τη ζωή που τόσο ανυπόμονα προσμένουμε όλοι. Μέρα που υπόσχεται το ξημέρωμα μιας άλλης, ίσως πιο αισιόδοξης απ' την σημερινή. Και πριν το χάραμα προβάλλει, κουρσάρος μέσα στη νύχτα ψάχνει να βρει πού να πιαστεί για να ξαποστάσει, πριν ριχτεί και πάλι στον αγώνα της επόμενης μέρας. (Μ.Α.)

"Κοσμοχαλασιά..."

Μια ηλιαχτίδα ήρθε και στάθηκε στην πόρτα της καρδιάς μου.

Η βροχή σταμάτησε, αφού πρώτα ξέπλυνε τους δρόμους, τα δέντρα και τις γωνιές όλου του κορμιού μου.

Το χώμα μύρισε, η φύση γέλασε κι όλα τα πλάσματά της πιάσαν τρελό χορό στο πανηγύρι της ζωής.

Ένα σπουργίτι  έπιασε κουβέντα με το μικρό κυκλάμινο, που προμαγμένο από τη βροχή και το χαλάζι, πρόβαλε το μικρό του κεφάλι μέσ' από τη σχισμάδα του απόκρημνου βράχου. 

Οι γλάροι, φτερούγισαν κράζοντας και χάθηκαν στο άνοιγμα της σπηλιάς που καρτερικά πρόσμενε τη στιγμή που κάποιος θα χανόταν στην αγκαλιά της.

Η θάλασσα έγειρε αποκαμωμένη στους γιαλούς τους δαρμένους από τη θαλασσοταραχή της προηγούμενης νύχτας. Και τώρα ακούς μόνο τον φλοίσβο των κυμάτων, το κελάηδημα των πουλιών, το τραγούδι των λουλουδιών. Πιασμένα χέρι με χέρι γυρίζουν απ' άκρη σ' άκρη και καρτερούντην ώρα της συνάντησης με το άπιαστο όνειρο του γυρισμού.

Του γυρισμού στον επίγειο παράδεισο των χαμένων ονείρων. Ονείρων που έγιναν προσδοκία μέσα στον παφλασμό των κυμάτων, της αντάρας, της κοσμοχαλασιάς. (Μ.Α.)